Geschiedenis


Snaar instrumenten

Wie de eerste viool heeft gemaakt is onbekend. De ene zegt dat de viool is gemaakt in Indië en de andere in Italië. Ook is niemand het eens over welk instrument de voorloper was van de viool. Hieronder staan verschillende instrumenten aangegeven waarvan men denkt dat het de eerste voorloper was.
 
 Crwt  Luit
 Crwt  Luit

In de Middeleeuwen bestonden er veel verschillende snaarinstrumenten. Sommige werden getokkeld, zoals de luit, andere werden gestreken, zoals de vedel en de rebec. De drie snaarinstrumenten die belangrijk waren voor de ontwikkeling van de viool zijn: de rebec, een smal peervormig instrument, de vedel, die veel vormen heeft gekend en de elegante lira da braccio, die al de vorm van de huidige viool had
 
 Crwt  Luit
 Lira da braccio Rebec


De eerste echte violen werden omstreeks 1550 gebouwd in de Italiaanse vioolbouwcentra Brescia en Cremona. Daarom denkt men dat de eerste viool gebouwd is door een Italiaan.

Bouwers

Vioolbouwers wilden niet alleen dat hun violen er mooi uitzagen, ze wilden ook dat ze een mooie toon hadden. De verhoudingen van het instrument, de lengte van de hals en de toets, de hoogte van de kam, plaatsing van de f-gaten, stapel en zangbalk, de kwaliteit van de lak; het waren allemaal zaken waarmee ze steeds bleven experimenteren.

Belangrijke vioolbouwers zijn Andrea Amati en Antonio Stradivari.

In Cremona werkte de grote vioolbouwer Andrea Amati (1535 tot 1610), een kunstenaar met veel smaak en een talent voor het oplossen van klankproblemen. Waarschijnlijk leerde hij veel van de luitenbouwers. Hij gaf de viool zijn definitieve vorm. Anderen hebben geprobeerd om een andere vorm te bedenken, maar de vorm van Amati was het best. Hij haalde de materialen voor het bouwen van een viool uit Venetië. Zijn instrumenten hadden een weke en zoete toon. Zijn 2 zoons namen na zijn dood de werkplaats over
 Antonio Stradivari (1644 tot 1737) groeide op in een klein dorpje in Italië in de streek waar bomen groeiden waarvan het hout wordt gebruikt voor violen. Toen hij een jaar of 16 was, vertrok hij naar Cremona. Daar leerde hij van Nicolo Amati het vak van viool bouwen. Antonio had talent; al in 1665 signeerde hij een viool met zijn eigen naam Stradivarius (Het was in die tijd een gewoonte om je naam in het in het Latijns op een viool te zetten die jij had gemaakt). Die eerste viool van hem was een meesterwerk! Na een aantal jaren begon hij zijn eigen werkplaats.

Aan geld had hij geen gebrek en dus kon hij rustig de mooiste violen bouwen Hij gebruikte een heel bijzondere kwaliteit hout. Sommige mensen denken dat hij een eigen stuk bos bezat in de buurt van Cremona en dat hij daar de eerste keus had. Of dat waar is weet niemand. Hij had ook een bijzondere lak, waarvan de formule nooit is achterhaald. Stradivari heeft in totaal 1000 violen gemaakt waar er nog 450 van over zijn op de hele wereld. Stradivari is erg oud geworden: 93 jaar. En zelfs op die leeftijd maakte hij nog prachtige violen.

Een viool bespelen van een beroemde Italiaanse bouwer uit de 16 de 17 de of 18 de eeuw, zoals een viool van Amati of Stradivari, is de grootste wens van elke violist.


Strijkstok

De strijkstok was vroeger korter en stugger.
Tegen het eind van de 18 de eeuw gaf de Franse stokkenmaker François Tourte (1747-1835) de strijkstok zijn definitieve vorm. Zijn nieuwe stok was veerkrachtiger en langer. ( Waardoor de violist nog meer noten op één streek kon spelen). Veel 19 eeeuwse vioolmuziek zou met een ouderwetse stok nauwelijks te spelen zijn.

Strijkstokken (van boven naar beneden: uit 1620 - 1640 - 1660 - 1700 - 1790)